میزان مصرف:

شاید بتوان گفت تنها محصولی از زنبورستان که برای افراد دارای آلرژی باید با احتیاط مصرف شود، گرده گل هست.

البته نهایتا می تواند در افراد دارای آلرژی، کمی خارش پوست با گر گرفتی ایجاد کند.

به همین خاطر برای اطمینان از واکنش بدنتان به گرده گل می توانید این روش را انجام بدهید:

طی یک هفته، یک ذره (یک ساچمه) گرده گل را به یک قاشق مرباخوری برسانید.

یعنی در روز اول یک قطعه، روز دوم دوقطعه، به همین ترتیب تا روز هفتم که یک قاشق مرباخوری گرده گل در روز برسد.

اگر در حین این آزمایش تجربی، اثری از گر گرفتگی در بدن ندیدید، می توانید از گرده گل استفاده کنید.

این روش، یادآور آزمایش پنی سیلین هست که در ابتدا توسط پرستار به مقدار خیلی کم تزریق می شد و در صورت عدم واکنش، آمپول به صورت کامل تزریق می شد.

نحوه مصرف:

گرده گل دو منظوره هست!

هم قابض هست هم ملین اگر در مایعات مصرف بشه ملین میشه و اگر خشک مصرف بشه قابض میشه.

برای مصرف باید از شرایط بدنی خودتان اطلاع داشته باشید و در صورت مخالف مصرف کنید.

فرض کنید فردی دارای یبوست هست. یبوست ناشی از چیست؟ پاسخ: خشکی

بنابراین فرض کنید فردی دچار مزاج روان یا اسهالی هست.

لازم هست که گرده گل را به صورت مخالف خود، یعنی خشک مصرف کند.

روش مصرف تر:

ترکیب گرده گل در آب یا شیر

روش مصرف خشک:

خالی، جویدن، ریختن روی سالاد، روی پنیر، داخل عسل

به صورت کلی روش هایی که در آب حل نمی شود.

میزان مصرف؟

در متون علمی تا میزان 100 یا 200 گرم گرده گل در روز هم اشاره شده است!!!

اما ما پیشنهاد میکنیم که روزانه یک قاشق مرباخوری معادل 10 گرم گرده گل مصرف کنید و اگر اهل ورزش یا فعالیت سنگین هستید یا سوخت و ساز بدنتان بالا هست، تا 3 قاشق مرباخوری استفاده نمایید.

چون گرده گل سرشار از تستوسترون هست، توجیه مصرف کمتری در بانوان دارد. به همین خاطر بانوان و کودکان، به میزان نیمی از موارد یاد شده را مصرف نمایند. یعنی 1 قاشق چایخوری در شبانه روز.

نکته خیلی مهم: 

شکل ظاهری مولکول گرده گل، بعضا ناهموار هست.

به همین خاطر حتما بعد از وعده های غذایی مصرف شود.

گرده گل چیست؟

گرده گل در واقع سلول جنسی نر در گیاهان گل دار است که در کیسه های بساک گل تولید شده و به عنوان اندام نرینه در گیاهان نقش تولید مثلی دارد.

مصریان باستان گرده گل را غبار حیات توصیف کرده اند و تا ابتدای قرن 18 توصیف و نقش مشخصی از گرده گل در منابع ارائه نشده است.

دانه گرده ممکن است به اشکال مختلف کروی، تخم مرغی، چهار وجهی و رشته ای و رنگ های سفید، قهوه ای، زرد، سبز، قرمز و سیاه باشد.

قطر دانه های گرده از 2.5 تا 250 میکرومتر متغیر است.

زنبور عسل در حین ملاقات با گل ها، این دانه های گرده را جمع آوری و با خود به کندو حمل می کند.

این گرده ها در واقع مهم ترین منبع پروتئینی جیره ی غذایی زنبور عسل محسوب می شوند.

درحالی که عسل تنها بیشتر به لحاظ کربوهیدرات ها و منبع انرژی زنبور عسل مطرح است، گرده گل، طیف وسیعی از مواد ضروری کلنی اعم از پروتئین ها، چربی ها، آمینواسید ها، کربوهیدرات ها، ویتامین ها و … را تامین می نمایند.